Mag je op vijf december nog schrijven over november? Ik doe het toch maar. Want november was een bijzondere.
Het was een maand met magische reisjes, ha. Het begon al in de Efteling, een dagje weg met Floris. Geen attractie kon het winnen van de herfstkleuren. Het was zonnig en prachtig en ik houd nog steeds van het sprookjesbos. Ik plakte er een dag in mijn geliefde Nijmegen aan vast.
Later die week pakte ik de trein voor een weekend in Castricum, waar ik een intense innerlijke reis maakte bij Hoofdreis. Helemaal buiten mijn comfortzone en toch voelde het kloppend om het te doen. Een groot avontuur dat ik niet had willen missen; het werkte de hele maand nog in me door.
En dan was er muziek. Wat kwam er veel mooie nieuwe muziek uit! Een paar favorieten: Mensenkinderen (Wankelplaat), Luca Warmer (Bots!), Parcels (hun Tiny Desk Concert is verrukkelijk) en Hayden Calnin (Middle Night). Ik stapte af van Spotify en verruilde het voor Tidal en Bandcamp. Liever support ik fijne artiesten dan rijke mensen die in wapens investeren. En omdat er weinig op kan tegen live muziek, ging ik naar concerten van Oh Wonder en Janne Schra, die allebei in een min of meer akoestische setting speelden. Ik houd daar zo ontzettend van.
Ja, november was een maand van opgetild worden. Tegelijkertijd had ik ook juist behoefte om in mijn lijf te zijn. Misschien wel juist nu we de winter inrolden. Dus ik danste, ik pakte 5ritmes weer op. En ik zwom sinds lange tijd weer een paar keer buiten. Één keer in de zee bij Castricum, met zeehondjes in de verte. En één keer gewoon in Drenthe, vlakbij huis.
Tussen alle avonturen door werkte ik heel hard aan nieuwe kaarten. Negen stuks vonden hun definitieve vorm: een set van vijf die ik samen met Irene ontwierp, en vier nieuwe kerst-/winterkaarten. Ik voelde me een soort raket. Ik werkte avonden en weekenden door om de ontwerpen af te maken, alles te fotograferen en in de webshop te zetten, en uiteindelijk om alle bestellingen in te pakken. Want die waren er! En veel ook. Zo fijn. De maand eindigde daardoor wel met een ietwat overstromend hoofd en veel zin in een winterslaap.
En nu is het (al lang en breed) december. Wie weet komt die winterslaap er nog van. Ik leef alvast een beetje met de dag en blijf dapper taken afvinken. Dan wordt het vast vanzelf kerstvakantie.
Ik wens je een mooie afronding van het jaar.
X
