September voelde als een nieuw begin. Een schone lei na de zomer. Het was heus geen lege maand, maar toch, tussen de regels door was het een maand van herijken. Even terug naar de basis.
Het hielp dat ik de eerste vier dagen van september in een klooster doorbracht. Al was dat avontuurlijker en minder verstillend dan het klinkt. Ik logeerde in de pipowagen aan de rand van het terrein – het had wat weg van kamperen. En aangezien ik helemaal geen kampeerder ben, duurde het even voor ik mijn draai gevonden had. Wél had ik een klein verandaatje bij mijn wagen met uitzicht op een weiland en ’s avonds een schitterende sterrenhemel. Het voelde er weids en vrij. De volgende keer kies ik misschien een kamer in het gastenhuis, maar voor nu was dit wat het moest zijn. Een goede start van mijn maand en het nieuwe seizoen.
Wat ook aan het schone-lei-gevoel bijdroeg, was het feit dat ik weinig lopende opdrachten had. Ik vind het fijn om dat af en toe even terug te schroeven. De webshop stoomde gelukkig lekker door (dank!) en ik werkte aan nieuwe kaarten. De rest van mijn tijd vulde zich vanzelf met allerlei vrijwillige klusjes en een feestje dat voorbereiding vroeg.
Want ja, september is hier ook automatisch een feestmaand. Behalve dat Floris en ik een jaartje aan ons huwelijk toevoegden (12 nu!), was ik ook jarig. Ik vierde het met een cafeestje, oftewel: we deden alsof ons huis een koffietentje was. Was leuk. :-) Lekker veel voorpret ook, want ik houd nu eenmaal van het bedenken van vormgeving en aankleding. Het was weer even een fijne reminder van hoe heerlijk het voelt als mijn creativiteit moeiteloos stroomt.
Het nieuwe gevoel van september waaide ook lekker door mijn kledingkast. Ik ruimde flink op en vond vervolgens in de kringloop de ene na de andere schat. Leuk hoe dat werkt. Soms vind ik er maanden niks en dan ineens vijf dingen in één week. Laat die herfst maar komen.
En waar de maand begon, daar eindigde die ook zo’n beetje: bij klooster Nieuw Sion. In het laatste septemberweekend stond ik op de kloostermarkt, samen met mijn kaarten en posters (en mijn moeder). Fijne plek, lieve mensen.
Ja, zo was het september. Ik weet niet precies welke cirkel er rond is gekomen, maar ik voel me opgeruimd en helder – best wel fijn. Stevig genoeg geworteld voor welke herfststorm dan ook. Al mag het ook gewoon een vriendelijk briesje zijn. We gaan het zien.
PS Lievelingsmuziek in september: het nieuwe liedje van Mensenkinderen. En ja, toch ook echt de eerste drie liedjes die Bente bij Beste Zangers deed. Mooi mooi mooi. <3
PPS Komende zondag Rode Lijn in Amsterdam: kom je ook?