Januari was een lange, ietwat stroeve maand. Maar dan wel met veel leuke uitjes en eerste keren. En veel sneeuw en ijs: de stoep was vaker wit dan grijs.
Ik wende aan mijn nieuwe werkruimte. Het is er groot en fijn. Het is letterlijk en figuurlijk nieuwe ruimte. In het begin struinde ik nogal fanatiek op marktplaats en in kringlopen, maar na twee weken besloot ik dat het allemaal geen haast heeft. Het past eigenlijk wel bij januari dat het nog een beetje leeg en open is. Er kwam een joekel van een plant, een deurmat en een opbergbakkie, en de rest zullen we wel zien.
Voor het eerst in ons leven gingen Floris en ik naar de sauna. Een leuk avontuur, voor herhaling vatbaar. En we kochten in een opwelling een nieuwe auto. Nou ja, niet echt nieuw en ook niet echt een opwelling, maar het laatste stukje van het proces ging in een oogwenk en was nogal impulsief. Nu rijden we rond in onze blauwe bolide. 🚙
Er waren wat innerlijke processen die zich niet echt netjes lieten doseren, waardoor januari soms ook wiebelig en moeizaam voelde. Ik houd van het opene van januari, het gevoel dat alles nog mogelijk is – maar nu voelde het soms te open, te leeg, te onduidelijk. Ik was blij dat er aan het einde van de maand weer wat samenhang in kwam, en een paar voorzichtige stippen op de horizon.
Verder bracht januari een nachtje in Arnhem, heel veel yoga, een nachtje in Zeeland na duizend treinvertragingen, een lief huiskamerconcert van Barbera, een mooie trage film in de bios (Sentimental Value) en een kort maar heerlijk bezoekje aan klooster Nieuw Sion.
En nu is het februari. Sjonge. Ik verheug me op ritme en richting in mijn dagen. En dat het buiten weer wat zachter en warmer wordt. In alle opzichten dan maar. 💛
PS Dit liedje van Ólafur Arnalds kwam langs toen ik ging dansen, ik was bijna vergeten hoe prachtig het was. En deze nieuwe versie van Hayden Calnin deed me ook goed. Ik las Mintijteer en Hoe overleef ik alles wat anders gaat dan gedacht? en dat waren allebei grote aanraders.