Hallo! Pfiew, april is alweer bijna voorbij! Ik weet niet hoe het bij jou was, maar bij mij was het een bijzondere maand. Zoveel fijns en moois! Ik heb het weer opgedeeld in vijf kopjes, hoewel het natuurlijk net zo goed honderd kopjes hadden kunnen zijn. En o ja, de eerste kun je denk ik zelf al wel raden als je de foto bekijkt :-) Hoe dan ook:
April was de maand van…
Och och och, lente. Alsof het leven weer opnieuw begint.
Ik houd ervan hoe het voorjaar aan de ene kant zacht en ingetogen is, maar aan de andere kant ook gewoon zo ontzettend uitbundig. Hoe alles groeit, maar je het alleen ziet gebeuren als je heel goed kijkt. Als je een week niet oplet is alles alweer anders.
Ik houd van de kleuren, van die veranderingen die langzaam en snel tegelijk gaan en van de manier waarop de lente alles in een ander licht zet. Net een beetje meer verwondering en vreugde, alles net een beetje lichter, luchtiger, milder, vrijer.
Elk jaar weer opnieuw, en elk jaar voelt het weer alsof het voor het eerst gebeurt.
Dus de laatste weken ging ik naar buiten, zo vaak als ik kon. En heel af en toe nam ik dan mijn fototoestel mee.
lees verder →Maart was fijn! De natuur vierde feest, en ik deed gezellig mee :-) Er waren veel bijzonder mooie hoogtepunten, afgewisseld met rust en regelmaat, en laat ik daar nou net van houden. Lees en kijk maar mee als je benieuwd bent.
Maart was de maand van…
I k . . .
D r i n k koffie met melk in laagjes.
Z i t aan onze nieuwe (of eigenlijk vintage) tafel. Ons huis voelt nog nu nog fijner dan het al was.
P r o b e e r van de zon te genieten zonder me schuldig te voelen als dat niet lukt.
Z i e de mooie bloemen die ik van mijn ouders kreeg.
W e r k deze week aan een trouwkaart met heuvels en bomen.
L u i s t e r heel veel naar de muziek van MARO. Zo mooi.
K i j k naar de keuken die nog een beetje een bende is. Maar de lasagne was lekker.
K o m deze week steeds dezelfde mevrouw tegen tijdens het wandelen, elke keer ergens anders, en elke keer lachen we er harder om.
D e n k terug aan afgelopen woensdag, toen ik bij iemand thuis kwam en helemaal verliefd was op haar stadsappartement en haar bank en haar glas-in-loodraampjes en haar koelkast en de wijk waarin ze woonde en haar vintage eettafel. Fijn is dat :-)
G e n i e t van mijn nieuwe gele trui.
V e r h e u g me op de cursus mindfulness waarvoor ik me inschreef. Zo benieuwd!
T e k e n nu zoveel voor mijn werk dat ik in mijn vrije tijd juist vaker schrijf als uitlaatklep.
M o e t vandaag helemaal niks. Lekker rustig.
L e e s zomaar ineens drie boeken tegelijk (namelijk Wildwoud, Big Magic en Overprikkeld).
K o o p de komende anderhalve maand even geen kleding meer, heb ik met mezelf afgesproken.
B e n blij dat het morgen weer maandag is (want mijn werk is zo leuk).
G a binnenkort in mijn eentje op minivakantie naar Utrecht :-)
V i n d het altijd zo fijn om de dag af te sluiten met yoga.
V o e l me goed.
De laatste dag van februari! Zo lang als januari leek te duren, zo snel ging februari voor mijn gevoel voorbij. Maar dat geeft niet, ik ben eigenlijk wel toe aan een nieuwe maand. Februari was een maand van ups en downs. Of zei ik dat over januari ook? Misschien ben ik gewoon een mens van ups en downs, dat zou eigenlijk ook wel kunnen :-) Hoe dan ook, ik blik graag nog eventjes terug.
Februari was de maand van…
Soms dwarrelen er zo veel gedachten en woorden en flarden van zinnen door mijn hoofd, dat ik ze even kwijt moet op papier. Het ene zinnetje belandt dan in het notitieboekje voor diepe gedachten, een citaat uit een mooie podcast komt in mijn telefoon, een gedichtje rolt zo vanuit mijn vingers op het scherm, en weer een andere gedachte komt als concept in mijn bloglijstje te staan. Maar soms lukt het niet met woorden. Zoals vandaag. Al die losse dwarreltjes lijken bij elkaar te horen, maar ze zijn nog niet zover dat ze samen een geheel vormen.
Dus ik schilderde ze. Het werd een gekleurde rivier. De allerhelderste kleuren die ik kon vinden, want de afgelopen dagen was alles zonnig en helder en kleurrijk. En ja, een rivier, want o, ik voel de stroming. Niet meer zo stormachtig en wild als een tijdje geleden, maar toch. Ik voel hoe alles beweegt en verandert en hoe de dingen nooit echt stil lijken te staan.
lees verder →
I k . . .
Z i t op mijn werkkamer in Groningen, want eigenlijk is dit een productieve maandagochtend.
D r i n k een kopje koffie uit mijn meest winterse mok.
P r o b e e r mijn hart te volgen.
Z i e hoe buiten de zon schijnt!
L u i s t e r bijna elke dag een podcast van Rob Bell (bakken met inspiratie, gebracht met de dosis enthousiasme en levensvreugde van een puppy).
W e r k aan een trouwkaart, bestellingen en een volle mailbox.
W a n d e l nog steeds zo vaak als ik kan en word dan zielsgelukkig van storm in mijn haren (eergisteren), regen op mijn hoofd (gisteren) en een plukje roze in de lucht (vandaag).
K i j k naar mijn agenda en zie allemaal leuke dingen staan.
D e n k terug aan vorige week, toen het voelde alsof ik in een iets te heftige achtbaan zat.
G e n i e t daarom nu extra van het lichte en blije gevoel en het rustige vaarwater :-)
V e r h e u g me op mooie muziek morgenavond!
M o e t vaak lachen om Frits, vooral als hij heel vrolijk op de bank heen en weer rent.
K e n zoveel lieve mensen.
L e e s allemaal huisjesbeschrijvingen zodat we straks op een fijne plek vakantie kunnen vieren.
T e k e n af en toe een illustratie met als titel ‘Surrounded by beauty’ en samen vormen ze een (tot nu toe driedelig) serietje.
B e n blij met mijn leven. En met Floris’ nieuwe trui.
V o e l hoe het kopje koffie van net me extra dankbaar (en een beetje stuiterig) maakt.
V i n d het bijzonder hoe de dingen soms precies op hun plek kunnen vallen.
G a zo naar buiten om de zon te proeven.
D r a a g mijn tuinbroek, want het leek me daar een goede dag voor :-)