
Gisteren had ik een bijzonder gesprek. Over geloven en nou ja, eigenlijk over het leven. En ik vind dat heerlijk, om daarover met anderen van gedachten te wisselen. Maar als ik heel eerlijk ben doe ik het niet zo vaak. Wel in mijn hoofd, daar kan ik urenlange conversaties met mezelf voeren. Of een enkele keer met mensen ver weg, online. Of af en toe met Floris. Maar verder vind ik het nogal een spannend gebeuren. Want het is kwetsbaar, fragiel. Een ander kan zich zomaar gekwetst voelen, meningsverschillen kunnen een muurtje opbouwen, een veilige plek kan veranderen in een plek van frustratie, of wat als die ander me afwijst om hoe ik dingen zie?
Maar gisteren was het er dus toch. Zo’n gesprek. En terwijl ik nabeschouw en nageniet, dwarrelden er woorden op papier. Ik kan er nog wel een poosje aan schaven, maar misschien is dit wat het is:
lees verder →