
Och och och, lente. Alsof het leven weer opnieuw begint.
Ik houd ervan hoe het voorjaar aan de ene kant zacht en ingetogen is, maar aan de andere kant ook gewoon zo ontzettend uitbundig. Hoe alles groeit, maar je het alleen ziet gebeuren als je heel goed kijkt. Als je een week niet oplet is alles alweer anders.
Ik houd van de kleuren, van die veranderingen die langzaam en snel tegelijk gaan en van de manier waarop de lente alles in een ander licht zet. Net een beetje meer verwondering en vreugde, alles net een beetje lichter, luchtiger, milder, vrijer.
Elk jaar weer opnieuw, en elk jaar voelt het weer alsof het voor het eerst gebeurt.
Dus de laatste weken ging ik naar buiten, zo vaak als ik kon. En heel af en toe nam ik dan mijn fototoestel mee.
lees verder →





