Gek eigenlijk. Het is alweer een jaar geleden dat ik besloot om mijn doordeweekse dagen te beginnen met een wandelingetje. Toen ik dat besluit nam, dacht ik dat ik het ongeveer een maand vol zou houden, hooguit. Het leek me gewoon iets fijns voor november. Maar toen november voorbij was had ik er zeker nog geen genoeg van. In december bleek het ook heel fijn te zijn, en op nieuwjaarsdag eigenlijk ook.
En zo volgden de maanden elkaar op. Na elke maand dacht ik eventjes, ‘wauw, ik doe dit nu al x maanden!’ en dan genoot ik daar eventjes van, zonder verwachtingen te hebben over de toekomst.
In die eerste maand genoot ik van de bomen die verkleurden, de blaadjes die als confetti op de grond gevallen waren. Van mijn nieuwe regenlaarsjes en expres door de modder en de plassen lopen.
