Terwijl ik dit typ, zit ik in de hema. Misschien weet je het wel, die grote in het centrum van Groningen. Met op de bovenste verdieping een restaurant. Een deel ervan heeft ramen in het dak en grote ruiten aan de zijkant. Een aantal van die ramen staat nu open, vanwege het mooie weer. Dat is wel nodig ook, want als ze dicht zijn is het hier altijd superwarm. Ik heb me hier genesteld met een cappuccino (die niet zo lekker is, waarom schotelt de hema me de laatste tijd steeds vieze cappuccino voor?) en met floris’ laptop. Ik moet een reportage schrijven van een theatervoorstelling, voor de cursus die ik volg. Morgen is de deadline. Ik ben vanmiddag begonnen, maar het lukt nog niet zo erg. Ik zit hier liever met mijn cappuccino naar de mensen te kijken.
Geopend en gedicht.
Morgen is er weer een dag.
Soms wil ik wel even terug.
Stad
ik mis je
ik wil door je dwalen
de leuke plekken een voor een
breng me terug naar het begin
ik wil door je rennen
door de stad, mijn oude straat
de geuren ruiken, bloesem bloeien
ik wil door je dansen
alsof de tijd niet heeft bestaan
de momenten herbeleven
Als ik nou een poesje was.
Sinds een jaar of vijf schrijf ik wel eens gedichten. Soms ineens heel veel, soms een poosje niks. Maar dat geeft niet, het is gewoon heel fijn om mijn hoofd even open te kunnen zetten en de inhoud ervan op een papier te gooien. Af en toe zal ik er eentje op deze blog zetten. Vandaag een gedichtje dat ik eind 2009 schreef met bijbehorende tekening (toen ik nog geen scanner en geen photoshop had..).