
Soms ben ik gewoon best een klein beetje vrolijk. Je weet wel, je stapt met het goede been uit bed en alles is gewoon oké.
Maar wanneer ik dan een kopje koffie drink en vervolgens een wandeling maak door een grote zonnige stad, en als er dan ondertussen ook nog een fijn muziekje door mijn gekleurde koptelefoon schalt, dan verandert alles. Dan gaan de hoogsensitieve stofjes in mijn hoofd aan het werk en voor ik het weet slaat dat vrolijke humeur helemaal om. Niet naar chagrijnigheid, maak je geen zorgen. Nee, juist niet. Die vrolijkheid slaat dan om naar een soort super euforisch gevoel van mega-vrolijkheid.
Dat gevoel is nogal moeilijk in woorden te vangen, maar het voelt een beetje alsof er een enorme, bruisende, gekleurde rivier van inspiratie door mijn lijf stroomt. Of zoals Lisa Gungor het in een gezellig liedje zegt: My heart starts beating like an anthem. Of zoals dat tekeningetje hierboven. lees verder →