maart.

Maart. Maart wist niet van ophouden! Het was zo’n maand die voelde als drie maanden in één.

De maand begon met heel hard werken om mijn nieuwe collectie kaarten en posters af te krijgen. Alles op alles. Zoals je hierboven ziet is dat gelukt :-)

Die laatste loodjes voelen nu alweer heel ver weg, want meteen daarna vierde ik, met die nieuwe collectie, het tienjarig bestaan van mijn bedrijf. Ik stuurde feestpost naar mijn honderd meest fanatieke klanten en de rest van de wereld kreeg per mail een hele feestelijke nieuwsbrief (mocht je ‘m gemist hebben, hij is hier terug te lezen!).

En sjonge, natuurlijk had ik gehoopt een fijn feestelijk rimpeltje te creëren, maar dat het zó veel confetti deed opwaaien was een heerlijke verrassing. Eindeloos veel bestellingen, lieve berichtjes, een berg post in mijn eigen brievenbus en zelfs twee nieuwe wederverkopers. Pietsie beetje stressvol ook, maar gelukkig kwam alles goed :)

En dan was het ook nog een maand met een hele fijne retraite. Met twaalf lieve mensen uit de Dominicus waren we een weekend te gast in het Kapucijnenklooster in Velp, waar zes broeders ons verwelkomden. Ieder van ons had zichzelf meebracht en de som daarvan bleek zoveel groter dan wij. Wat een cadeau. Een weekend vol ontmoeting, meditaties, creativiteit, verstilling en tranen van het lachen. Met een gloedvol hart naar huis; ik gloeide nog minstens een week na.

lees verder →

februari.

Februari. Na een rustige winter kwam de boel weer in beweging. Het werd een maand van ritme vinden, plannen maken, veel werken.

Ik startte nieuwe opdrachten op en had twee uiterst fijne meetings met heerlijke opdrachtgevers. Zoals die middag dat ik op bezoek ging bij een dansgezelschap, waarvoor ik een logo mag maken. Hoogtepuntje van mijn maand :)

En ik maakte kaarten! Ha. Afgelopen najaar was er met veel geploeter weinig uit mijn handen gekomen, maar nu… nu haalde ik alles uit de kast wat op de plank was blijven liggen. Ik tekende tekende tekende en schreef schreef schreef en hakte duizend knopen door. En toen was er een nieuwe collectie. Nog een paar laatste stappen, dan kunnen ze hun weg gaan vinden in de grote wijde wereld. Ze popelen (en ik ook). Schrijf 11 maart maar in je agenda.

lees verder →

januari.

Januari!

Het was een stille maand met veel fijns.

Ik kom er de laatste jaren steeds meer achter wat voor mij werkt in januari. Een beetje meebewegen met de seizoenen doet voor mij echt wonderen. En dan blijkt januari dus eigenlijk een maand waarin veel mag, maar niet zo bar veel hoeft. Mijn reikwijdte niet te groot, voorzichtig de blik naar voren, maar vooral waarnemen en intunen, niet per se Grote Stappen.

Dus nou. Ik had mijn werk extra rustig gepland en hield mijn opdrachtwerk nog even op pauze. Ik vulde de webshopvoorraden aan, zette tweederangs setjes in de webshop, liet twee posters drukken van ontwerpen die ik tot nu toe alleen als kaart had. En ik mijmerde eens wat over dat nieuwe jaar. Ik zette een paar voorzichtige lijnen uit om verder te verkennen.

En omdat januari nou eenmaal wel echt een donkere en koude maand is, telt – als je het mij vraagt – zelfzorg dubbel. Dus ik voedde mezelf met wat mij voedt: muziek, poëzie, religie, fijne plekken. De maand begon enigszins per ongeluk met twee concerten op rij en dat herinnerde me er weer aan hoe goed dat soort dingen me doen.

En wat me ook voedde: een stilteretraite in het klooster van Huissen. Jeetje zo fijn. Een paar dagen heel dichtbij mijn kern. Op mijn laatste dag las ik mooie zinnen van Henri Nouwen die ik beaam: “In deze stilte verlies je je krampachtigheid en ontdek je jezelf als iemand die er ook mag zijn, samen met andere dingen en andere mensen. Dan ervaar je dat veel kan, maar veel niet hoeft.”

lees verder →

december.

Dag december, dag jaar!

December was verrassend licht. Jeetje, zo ken ik december helemaal niet. Buiten was het dan wel mistig en grijs, maar in mij klaarde het juist op.

Mijn werk werd rustiger, dat was heel heel heel fijn. Een laatste kaart ging de wereld in (kijk, deze!), ik rondde opdrachten en losse eindjes af en zette alle nieuwe aanvragen on hold. Lekker wel. Een ideetje waar ik al weken aan werkte besloot ik (voor nu) te laten varen. Hallo schone lei. Even alle druk van de ketel, niks in de lucht, pauze. Elke dag wat winteractie-bestellingen inpakken en op de post, dat was precies genoeg.

lees verder →

november.

Ik wilde nog een beetje schrijven over november. Dat dat pas lukt nu december al lang en breed begonnen is klopt eigenlijk wel, want het was zo’n maand die ietwat uitpuilde. Tot aan de rand gevuld.

In november begon ik met dansen. Of nou ja, niet dat ik nooit eerder heb gedanst, maar nu echt met mensen in een zaaltje, met regelmaat op vrijdagavond. 5Ritmes heet het. Dansen zonder plan, je eigen lijf en de muziek volgend. Het was soms nog wat onwennig, maar vaak ook fijn.

Verder bracht de maand nogal wat activiteiten in meditatieve en/of religieuze sferen. Het stadsklooster in Assen, een kloostercollegedag in Nieuw Sion (vlakbij Deventer), vieringen in de Dominicus, de zoommeditaties online, en zo nog wat dingen. Misschien deed ik zelfs nog een workshop stembevrijding. Ik kan het ook niet helpen, ik vind die dingen gewoon fijn en boeiend. Het deed me goed, opzoeken wat me voedt. 🙂

En dan was er mijn werk, het creatieve werk. Nieuwe kaarten vonden hun definitieve vorm en mochten de wereld in. Yesss! Ik noemde het gekscherend de Doorwerkweken, want waar ik normaal gesproken mijn avonden en weekenden echt vrijhoud, werkte ik nu soms zomaar nog een poos door. Voor alles is een tijd, en nou ja, november was een tijd van veel werken.

lees verder →

oktober.

Oktober. Alles bladerde, dwarrelde, banjerde. Mijn agenda net zo vol als de stoep. Soms struikelde ik.

‘In oktober mag het een rommeltje zijn’, schreef iemand op instagram. En ja, dat was het. Fijne afspraken, lieve mensen, blije uitjes. Maar ook ploetermomenten, dingen die moeilijker waren dan ik had verwacht, stroeve dingen die me vloerden. Soms ging ik op slot, was ik mezelf even kwijt. Een paar dagen later opende ik dan weer en was ik extra raakbaar. Zat ik zomaar dankbaar te huilen tijdens een concert of bij het lezen van een lieve mail. Hoi herfst in mijn binnenste.

En het was druk. Zeefdruk, om precies te zijn. Ik experimenteerde en probeerde, maakte lelijke dingen en gelukkig ook mooie! Een reeksje nieuwe kaarten – een maakproces vol twists en turns – kreeg weer wat verder vorm.

lees verder →

september.

Zo hé, dat was september. Een reis wel. 🍃

De maand begon zoekend, ontvouwde zich stap voor stap. Nadat er de hele zomer een zekere zwaarte met me mee had gereisd, schakelde ik wat hulp in. Gesprekken met wijze mensen deden kwartjes vallen. Een viering in de Dominicus gaf het laatste zetje. De zwaarte gaf zich prijs en loste op in wie ik ben.

Precies toen ik het leven weer nieuwsgierig tegemoet trad, stapte ik een nieuw levensjaar in. Drieëndertig. Ik vierde feest, op een manier die nu goed voelde: met een heel klein kringetje lievelingsmensen bij de koffieschenkerij van een klooster. Zon, taart, een middagmeditatie in een kapel, open harten – het was een heerlijke dag. Het maakte me dankbaar.

Ik broedde op nieuw werk, een nieuwe collectie kaarten. Eerlijk is eerlijk: het is alsof ik elk jaar opnieuw het wiel uit moet vinden, het went nooit. Ik weet nog steeds niet wat het wordt, dus ik ga nog even dapper voort.

En als een soort impulsieve tegenhanger begon ik met online meditaties. Elke zondagavond, twintig minuten ademruimte, open voor iedereen. Ik deed het nog niet eerder zo, en toch voelt het vanzelfsprekend. En ook lekker: ik mag iets geven dat geen eindproduct is. Ruimte, zachtheid, tijd. Het doet mij ook goed. (En wees welkom, als je zin hebt :-))

lees verder →
Translate »