Dag december, dag jaar!

December was verrassend licht. Jeetje, zo ken ik december helemaal niet. Buiten was het dan wel mistig en grijs, maar in mij klaarde het juist op.

Mijn werk werd rustiger, dat was heel heel heel fijn. Een laatste kaart ging de wereld in (kijk, deze!), ik rondde opdrachten en losse eindjes af en zette alle nieuwe aanvragen on hold. Lekker wel. Een ideetje waar ik al weken aan werkte besloot ik (voor nu) te laten varen. Hallo schone lei. Even alle druk van de ketel, niks in de lucht, pauze. Elke dag wat winteractie-bestellingen inpakken en op de post, dat was precies genoeg.

Zo hé, dat was september. Een reis wel. 🍃

De maand begon zoekend, ontvouwde zich stap voor stap. Nadat er de hele zomer een zekere zwaarte met me mee had gereisd, schakelde ik wat hulp in. Gesprekken met wijze mensen deden kwartjes vallen. Een viering in de Dominicus gaf het laatste zetje. De zwaarte gaf zich prijs en loste op in wie ik ben.

Precies toen ik het leven weer nieuwsgierig tegemoet trad, stapte ik een nieuw levensjaar in. Drieëndertig. Ik vierde feest, op een manier die nu goed voelde: met een heel klein kringetje lievelingsmensen bij de koffieschenkerij van een klooster. Zon, taart, een middagmeditatie in een kapel, open harten – het was een heerlijke dag. Het maakte me dankbaar.

Ik broedde op nieuw werk, een nieuwe collectie kaarten. Eerlijk is eerlijk: het is alsof ik elk jaar opnieuw het wiel uit moet vinden, het went nooit. Ik weet nog steeds niet wat het wordt, dus ik ga nog even dapper voort.

En als een soort impulsieve tegenhanger begon ik met online meditaties. Elke zondagavond, twintig minuten ademruimte, open voor iedereen. Ik deed het nog niet eerder zo, en toch voelt het vanzelfsprekend. En ook lekker: ik mag iets geven dat geen eindproduct is. Ruimte, zachtheid, tijd. Het doet mij ook goed. (En wees welkom, als je zin hebt :-))

Dag augustus. Maand van flierefluiten. Een nieuwe lievelingskortebroek vinden in de kringloop. Me vervelen. Heel veel zon. Neptattoos op mijn benen tekenen. Leren hoepelen. En stemmingswisselingen van hier tot aan Frankrijk.

Er was veel fijns en toch vond ik het ook best een ingewikkelde maand. Ik stoeide met ik weet niet wat. Ik miste mijn ritme, mijn structuur, mijn sociale bedding. Het kostte soms moeite om goed voor mezelf te blijven zorgen.

En ja, er waren ook fijne momenten. Dingen die me uit mijn getob trokken of het even op pauze zetten. Er was inspiratie in mooie dingen, musea, kerken, kapellen. Graceland Festival was bijzonder. Ik ontmoette er veel leuke mensen en verkocht er zoveel kaarten dat ik er zelf ook een beetje beduusd van was. En na Graceland startte het gewone leven weer, wat een opluchting :) Hup op de fiets naar kantoor, die simpele dagelijkse dingen doen me goed.